Historia szkoły

Historia szkoły

Starania o zorganizowanie w Lubaczowie szkoły średniej trwały od początku XX w. równocześnie z narastaniem dążeń niepodległościowych.

Zalążkiem gimnazjum i liceum były kursy gimnazjalne, które zostały zorganizowane w 1913 r. z inicjatywy Towarzystwa Szkoły Średniej. Działalność kursów przerwała I wojna. W roku 1931 kurator okręgu szkolnego uznał kursy gimnazjalne za prywatne gimnazjum i nadał im nazwę "Gimnazjum Koedukacyjne Powiatowego Towarzystwa Szkoły Średniej w Lubaczowie". W 1936 r. prywatne lubaczowskie gimnazjum otrzymało pełne prawa państwowych gimnazjów ogólnokształcących.

Takie same prawa otrzymało liceum w 1938 r. Nauka odbywała się w kilku budynkach, największym z nich była piętrowa kamienica usytuowana w narożu: Rynek - ul. Konery - ul. Św. Anny. Tu mieściły się cztery sale wykładowe, dwa gabinety, kancelaria pokój nauczycielski. Lekcje ćwiczeń cielesnych odbywały się w budynku Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół".

Jesienią 1938 r. Powiatowe Towarzystwo Szkoły Średniej energicznie kierowane przez dr Henryka Frisera rozpoczęło budowę własnego budynku przy ul. Kościuszki. 11 listopada w 20 rocznicę odzyskania niepodległości odbyła się uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego oraz nadania sztandaru. Wybuch wojny 1 września 1939 r. przerwał zaawansowaną już budowę.

Z początku do prywatnego Gimnazjum i Liceum uczęszczało około 150 uczniów. Pierwszym dyrektorem Gimnazjum został w 1931 r. Leon Barański, a od 1932 r. Witold Nowak, który położył duże zasługi dla rozwoju szkoły. Przed wybuchem wojny w szkole uczyło 14 nauczycieli, między innymi: Franciszka i Aleksander Freudlichowie (łacina, historia), ks. Marian Florków (religia), Janina Hass (język polski), Jerzy Artur Jaremkiewicz (matematyka, fizyka), Alicja Kasprowicz (język niemiecki), Jarosław Monczałoski (biologia).W 1941 r. odbył się egzamin dojrzałości dla uczniów, którzy przed wojną ukończyli gimnazjum lub pierwszą klasę licealną. Od końca 1941 r. nauczyciele organizowali tajne nauczanie w małych kompletach liczących 3-6 uczniów, gdyż nauczanie na poziomie średnim było zabronione. W tajnych kompletach uczyli między innymi: Irena Korpan, Bogumiła Mach, Ludmiła i Mieczysław Milanowie, ks. Wiktor Płonczyński, ks. Wiktor Haas.

Po wyzwoleniu Lubaczowa spod okupacji niemieckiej w lipcu 1944 r., ks. Wiktor Haas w listopadzie tegoż roku wystąpił do Inspektoratu Szkolnego z inicjatywą zorganizowania gimnazjum, a następnie ogłosił z ambony zapisy do dwóch klas gimnazjalnych. Najpierw zorganizowano kursy gimnazjalne: I klasę gimnazjalną dla wieku normalnego i I/II - semestralną dla uczniów poza granicą tego wieku. Patronat nad szkołą objęło Towarzystwo Szkoły Średniej, a szkoła otrzymała nazwę Prywatnego Gimnazjum i Liceum w Lubaczowie Powiatowego Towarzystwa Szkoły Średniej. Dyrektorem był Jan Kaczmarski. Pierwszą po wojnie maturę składali uczniowie 29-30 maja 1946 r.

W roku szkolnym 1948/49 z dniem 1 maja 1949 r., dzięki staraniom Michała Pióro i Włodzimierza Czerneckiego - ówczesnego dyrektora - szkoła została upaństwowiona pod nazwą Państwowa Ogólnokształcąca Szkoła Stopnia Licealnego w Lubaczowie. W maju 1945 r. szkoła znalazła swoją siedzibę w budynku przy ulicy Mickiewicza, zwanym willą Friserów, potem "Ganterówką". Baza dydaktyczna była skromna: 5 sal lekcyjnych, 2 gabinety, kancelaria i pokój nauczycielski, a w oficynie stołówka (świetlica).

Od 1946 r. starano się o dokończenie budowy gimnazjum, którą rozpoczęto przed wojną. Po przejęciu tego budynku na własność Skarbu Państwa remont obiektu szkolnego przebiegał etapami: w roku szkolnym 1950/51 zakończono remont parteru, gdzie naukę rozpoczęły trzy odziały, w następnym roku oddano do użytku sale lekcyjne na pierwszym piętrze, a w 1953 r. salę gimnastyczną. W 1957 r. padła decyzja o poprawie bazy dydaktycznej szkoły przez nadbudowę II piętra, gdyż brakowało miejsc na naukę. Powołany został Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły i Komitet Techniczny. Całość prac koordynował mgr Stanisław Gaciarz, dyrektor Liceum powołany 1 IX 1956 r. Nadbudowa została ukończona w roku szkolnym 1958/59.

Po rozbudowie szkoła posiadała 11 sal lekcyjnych, 3 pracownie (biologiczna, fizyczna, chemiczna), 5 gabinetów przedmiotowych, świetlicę i bibliotekę. W latach 1963/65 dobudowano "skrzydło" łączące go z budynkiem kina "Melodia". Dokumentację techniczną, nadzór budowlany, wykopy, wreszcie samą budowę - wszystko razem realizowano w czynie społecznym z dużym zaangażowaniem Komitetu Rodzicielskiego i pod nadzorem dyrektora Stanisława Gaciarza. Budynek oddano do użytku w dniu rozpoczęcia roku szkolnego 1966/67. W wyniku rozbudowy szkoła zyskała 7 izb lekcyjnych, 2 gabinety (historyczny i biologiczny) oraz pomieszczenia na kotłownię c.o. wraz z zapleczem. Kolejne etapy nastąpiły w latach 1968 - 1972 oraz 1975 - 1980. W 1972 r. została ukończona budowa tzw. pawilonu pracowni przedmiotowych. Był to okazały, piętrowy budynek, którego budowa została zrealizowana w czynie społecznym przez Społeczny Komitet Budowy, któremu przewodniczyli dyrektorzy Stanisław Gaciarz i Mieczysław Ciemięga. Od 1958 r. przez ponad 20 lat trwały prace przy budowie boiska szkolnego. W latach 1975 - 1980 wybudowano drugą salę gimnastyczną o powierzchni 402 m2, w tym 2 klasy lekcyjne, 3 gabinety i szatnie.

Od 1990 r. funkcję dyrektora szkoły pełni mgr Zbigniew Hypiak, a wicedyrektora mgr Zbigniew Urban. Kontynuują oni rozbudowę i rozwój naszej szkoły.

Obecnie szkoła posiada 20 oddziałów, w których uczy się 507 uczniów. Młodzież kształci 52 pedagogów.